Azıcık ağlasam bu şehirde
Tutuşan dilsiz sağır isyanlarımı
Azıcık üşütsem güneşte…
Ayaz vursa düşlerime
Uykularıma zemheri girse…
Seninle yaşanan güzel günler geride kalmasa,
Sevdamız tutuşsa sonbahara düşmüş kızılyaprakta.
Bulutlar belki gitmez başını alıp o zaman
Ve yalnızlığım her gün beni bu kadar ağlatmaz…

Sen gidince örtüyorum gözlerimin üstünü,
Sen de kalan tek bakışa sarılıyor kirpiklerim...
Biliyor musun?
Her gidişteki incitmende
Gökkuşağına, aya, yıldıza sitem ettiriyor bakışlarım.
Utandırıyorlar artık beni.
Farkında mısın acaba seni sevmelerimdeki tükenmişliğimin?
Senin için yüreğimi yorarken,
İçimde sana bir ömür kurduğumun…
Şimdi desen ki çok uzaktan bana

‘’ Artık ne adımı yaz duvarlara, ne masalara…’’
Derim ki ben de sana;

‘’ Ya bırakma çocukluğumu yetim ellerinde,
Ya da bırak haziran uyusun güneşte...
Yoksa sönmeyecek yüreğimdeki bu ateşte… ‘’

( Adım Aylin )