Ne ağır bir yüktür,
gönül gemisine kahır.
Hal bilmeyince canan,
dağ bile yıkılır gözüm.
Dar gelince yorgun bedene,
el kadar yürek...
kör kalır göz,
çare tükenir,
kulak sağır,
dil suskun,
sende şaşarsın bülbülün ahvaline...

Düşme iki gözüm düşme...

Düşersen,
kafeste çırpınan serçe gibi inlersin.
Bir bilsen, kimler güler hâline,
Bir bilsen, kaç sümüklü,
ulema kesilir sen sustukça...
çareden uzak...
kimlerden nasihat dinlersin,

Sır testini kırar,
ummadığın keser.
el olur sırdaşın.
Dost bildiğin küser,
Düşme iki gözüm düşme...

İlk vuran olur sırtında taşıdığın,
yoluna ömrünü harcadığın.
Unutulur merhamet,
çektiğin bin cefa...
unutulur insanlığın,
kalmaz hatırın,
Kırk dereden, çamur sürülür niyetine..
unutulur ekmeğin,
unutulur aşın.
incecik ipte, kopar başın,
Düşme...

düşersen boğulursun,
bir damla suda,
Farz olur merhameti,
defnetmek yüreğe...

Celal Şahbaz (yorgunkalem)