Sevmeye korkardým, sevilmeye alýþmamýþtý yüreðim
Aþk sanýyordum kýrmýzý gülleri,
Dokunamazdým dikeni batacak diye,
Seninle yeniden baþladý yeþermeye,
Yüreðime ektiðim sevda tohumlarý,
Yaðmur olup can verdin kuruyan gönül bahçeme,
Gözlerimi seninle açtým hayata yeni doðmuþ çocuklar gibi,
Sevgi dolu yüreðinde yaþamaya tutundum
Sevmeye yeminliydim çektiðim acýlarýn yüzünden,
melhem oldun iyileþtirdin yaralarýmý,

Çýkarsýz sevmeyi öðrettin çocuksu yüreðime,
Koþulsuz girmeyi vaad ettim. Mazide kalan anýlarýma inat,
Acýya tebessüm etmeyi öðrendim, Kalbime aþkýn girince,
Ayak da durmak kolay deðildi ama,
Özgürce dolaþabiliyordum sayende
Ay doðdu sevginle karanlýk gecelerime,
Yandýðýmý hissettim aþkýn narýyla,
Yýllar aldattý karýþýk sevgilerle,
Huzur bulmak istedim çabam yetmezdi,
Ateþ yakmak için ocak tütmezdi,
Olmasaydýn eðer çilem bitmezdi,
Rüzgar gibi hýþýmla geldin.
Cesaretle beklemeyi öðrettin,
Korkularýmý yenmeyi bilmezdim, Yürekli olmayý öðrettin.
Dokunmayla hissetmek arasýnda fark olduðunu
Ellerimi ellerine kenetlenince öðrendim.
Bakmayla görmenin ayný olmadýðýný,
Göz bebeklerinde tutsak kaldýðýmda öðrendim
Sevgimi verince karþýlýðýnýn sevgi olduðunu öðrendim.
Özlemenin önemini, özleyince öðrendim
Öðretmenim oldun,dersimi verdin,
Gidiyorum diyerek ruhumu gerdin,
Anlamadým bir türlü ateþe atmak için mi geldin?
Keþke sevmeyi sevilmeyi öðreteceðine
Sensiz nasýl yaþanacaðýný öðrenebilseydim,
Bu kadar acý çekmezdim.