Çınar dediğimde aklıma ilk gelen kelime zaman oluyor.. ve çok da içleniyorum biraz olsun yüreğimin bir köşesine usulca dokunduğunda.. ikinci gelen şey ise, ben 2009 yılında bir şiir yazmıştım ve adını bir ağacım ben olarak adlandırmıştım.. kendimi bir ağaç yerine koyup aşkı ve hayatı anlatmıştım. yine bu şiir geldi aklıma hüzünlenmedim değil. aslında çınar gerçekten zaman demek, ve onca asırlar ayakta kalıp dünyayı izlerler..ölenler kalanlar..yaşananlar, bitenler gelenler ve gömülenler, hepsine şahit olur bir anlamda ve bunun yanında kendimizi bir ağaç yerine koyduğumuz da ise, hele bu ağaç da bir çınarsa eğer, ne kırılmadık dalı kalır, ne sökülmedik kökü kalır elimizde, sonbaharı, ilk baharı ve bunun yanında çevremizdeki dökülen sararmış yapraklara şahit oluruz.. aslında gökyüzüne uzanan en uzun boylu gönüllerden birisidir. ama onca heybete ve onca alışılmış doğanın yeşilliğine rağmen hep tek başınadır..konuşamaz..yalnızdır. bir metre yanındaki başka bir çınara bile tutup elini uzatamaz ellerini..ben çınarı şöyle yorumluyorum..önce zaman..ve daha sonra ise onca kalabalığın içinde hiç konuşmadan ve dokunmadan yaşayan bir anlam..

Şimdi size 2009 yılında bir ağaç adlı şiirimi burada paylaşmak istiyorum..


Bir Ağacım Ben

Bir fırtınanın ortasında kalmış
Yosun tutmuş bir ağacım ben
Dallarım öyle kurumuşki
Çıt dökülür olmuş yapraklarım

Kalan yapraklarım direncimi arttırsada
Ne Aşıkların oturacağı gölgem kalmıs
Nede insanları Serinletecek Yapraklarım
Bekler olmuşum gövdeme vurulacak son darbeyi

Beklemek mi zor, Yoksa
Bu şekilde yarı baygın yaşamak mı
Fırtına şiddetini ne kadar arttırsa da
Çaresiz bir bekleyişle buna alışmakmı

İklim değişemiyorum ki, İyileşeyim
Bir bilet dahi alamıyorum, çünkü yolum yok
Bazen öyle istiyorum ki dallarımla sarılmayı
Yapamıyorum, Çünkü yüreğim yok

Gövdem Yosun, Yüreğim buz tutmuşken
Bana kim hayat verir, bilmiyorum
Düşüncelerim aciz,Ruhum serbest kalmış
Aklım delik deşik, Fikirlerim ise sana emanet

Saatlerim durmuş, Bekliyorum
İşini kaybetmiş bir işçi gibi
Umutlarımı atıp rüzgarlara savuruyorum
Kim yakalar onu Bilemiyorum

Bazen bir kuş konar zayıf dallarıma
Dalım kırılacak kuş uçacak diye korkarım
Öyle özlemişimki sesini
Yılların hesabını kendıme sorarım

Nice kışlardan çıkmış olan bu gövdem
Şimdi Yazları bile yeşillenemez oldu
Belki yerimi korur Bir ressama konu olurum
Belkide kökünden sökülen, ama ötesi bilinmeyen…
Bir Soru OLurum…
.

Mawish 14/07/2009
.

..........

ve şimdi ayrıca bu anlamlı şiiri anlamlı dizeler ile dile getiren ve kaleme alan güzel gönlünüzü içtenlikle kutluyorum. çok güzel bir eser olmuş keyifle ve hüzünle okudum..



Saygılarımla..


Mawish

yaşamın bir çınarda can bulmuşluğuydu nice hüzünler yamanacak gövdemize nice sevinçlere mutluluklara yeşereceğiz yeniden nice dallarımızı kıracaklarda köklerimiz sıvazlayacak acıyan yanlarımızı kabuk bağlayacak elbet yaralar şiirdi çokluca saygılar...

Meydan okuduk sert esen rüzgara
yırtıcı kuşları birlikte uzaklaştırdık.
Kırılan dallarımızı birlikte onardık
Cemreyi düşürdük yüreklerimize
Umut ektik ,kuruyan toprağa
Sevgiyle ,sadakatle suladık...
İyi ki Koca çınarın bir dalıyım...
iyi ki varsın dostum.
Şiir yüreğin dert görmesin
Sevgilerimle...