Millete vermeyip milletten uman
Asalak yaşama alışan kimse…
Şahidim, hâkimim, bilgemdir zaman
Fitneye, fesada çalışan kimse…

Töredir, âdettir diye dayatan;
Onurunu kerten, kızını satan
Cinayet işleyip namusa atan
Evlâdın kanıyla bulaşan kimse…

İnancı ne ise taptığı hâlde
Özgürce siyaset yaptığı hâlde
Bakanlık, reislik kaptığı hâlde
Ajitasyonlarda dolaşan kimse…

Sırtını verdiği ırkçılık dağı
İradem diyerek kollar alçağı
Şiddeti kınayan terör uşağı
Düzene arsızca yılışan kimse…

Her kimse, yok yere kökünü kıran
Kışkırtana kanıp, azıp, kışkıran
Ayrık otu gibi arsız fışkıran
Yerini yersizle bölüşen kimse…

Protesto nedir? Halka sarmak mı?
Gençleri yelleyip, vurup, kırmak mı?
Molotof kokteylle hakka varmak mı?
Şerriyle zevklenip gülüşen kimse…

Doğuştan kompleksi, akla ardiye
Hatır gönül bilmez döker vadiye
At tepse kıçına, devlettir diye
Saçma bir yargıya ulaşan kimse…

Fırsattan dem vurup kinini zehre
Dengini yükleyip şehirden şehre
Göçüp de doymayan utanmaz çehre
Sözüyle hayatı çelişen kimse…

Dostluğu vefayı bir kalem geçin
Peşine takılıp koskoca hiçin
Emperyalistlere maşalık için
Atılan ağlara doluşan kimse…

Safını(!) yalanla sokağa döküp
Tehditle, şantajla tavizi söküp
Binlerce fidanı mezara sokup
Kanıyla semirip, gelişen kimse…

Felsefe yaparsa zihni fukara
Kangrene dönüşür fikirsel yara
Umutla koşturup canî hunhara
Tutkuyla koynuna ilişen kimse…

Öfkeyi öfkede taşırmak için
Kardeşi kardeşe düşürmek için
Hülâsa, ülkemi aşırmak için
Şeytanlık yolunda bilişen kimse…

23.03.2013

Salih ERDEM