Yunus gibi taptuk kapısına girmeye çalıştık yol bulamadık
Rahmanı anlatan dil olmak için kul olacak yüz bulamadık
Çiğ dili gönlü aşk ile pişirelim dedik aradık aşkı bulamadık
Dünya dünya dedik az yaşayalım dedik yaşanacak yer bulamadık

Nesimi gibi Mevlana gibi kor alev aşk ile yanalım dedik
Gönlümüze aşkı koyacak kor alev yakacak kapısını bulamadık
Pir sultan abdal gibi düş kuralım insanlığa akalım dedik
Düşleri kuracak dost elinde gül olacak toprağı bulamadık

Karacaoğlan gibi yarin gönül kapısını çalalım dedik
Dünya malı ile kapanmış tüm gönüller aşka susamış gönül bulamadık
Emrah ile diyar gurbet aşkı anlatalım dedik yollara çıktık
Aşka layık olmayan bu gönül ile yolda yürüyecek ayak bulamadık

Aşk’ın ayrılığı Mecnunu gönül kapısını parça parça ederken
Parça parça ezerken aşkı yudum yudum gönüllere yazarken
Pir sultan abdal gibi gönülleri düşler ile kurarken
Mevlana gibi aşkı gönüllere nakış nakış işlerken
Karaca oğlan gibi yarin gönül kapısını çalarken
Aşkı yaşayacak bir dünya aşkı gönüle yerleştirecek gönül bulamadık

Aşık Veysel’in sazı gönül kapımızı titretirken
Aşık Veyse’lin dizelerine yakışır gönül kapısı bulamadık
Dadaloğlu gibi selam göndersek tüm dünya insanlarına
Selamımızı alacak karşılık verecek bir dadaloğlu bulamadık

Kul Mehmet dağları taşları aşarak er gönülleri ararken
Gönül diye cevher kapısında kavgalardan arınmış yol olmaya çalışırken
Tüm dünya bir karış toprak, bir karış mezarlık sonu toprak için insanlığı bitirirken
Gönül eri ne gezer bu alemde, gönül denilen gönülde cevher ne gezer
Mehmet Aluç