Bir bela peydah oldu otuz yıldır başıma
Atam dedim bir türlü atamadım ya gardaş
Ne yol bildi ne yordam zehir kattı aşıma
Bir gün bile huzurla yatamadım ya gardaş

Çokbilmiş tavrı vardı böbürlenir durardı
Mükemmel kulmuş gibi her an kusur arardı
Yok, yerden bahaneyle başa bela sarardı
Bulaşmaktan sakındım çatamadım ya gardaş

Çekemezdi kimseyi haset eder çatlardı
Kovu gıybet etmese hırslanırdı patlardı
Bilsin yada bilmesin her mevzu ya atlardı
Yarenler dergahına katamadım ya gardaş

Kibirliydi insana hep tepeden bakardı
Önyargısı kırılmaz bir taktımı takardı
Bit ne ki pire için vallah yorgan yakardı
Adamlık tüccarıydım satamadım ya gardaş

Nihayet sabrım bitti dayanılmaz hal aldı
Bir an için ürperdim gözler maziye daldı
Tıkırca tıkırdarken her şey eskide kaldı
Kırk yıllık çöplüğümde ötemedim ya gardaş
Yaka silktim vallahi çatamadım ya gardaş

İsmail TIKIROĞLU
ANKARA