1
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1656
Okunma
Döndüm yüzümü aynalardan benden bana benlik kalmamış
Ellerimdeki anılar
Yüzümdeki gülüş
Bakmaya korktuğum fotoğraflar
Sanki yeni tanıştığım bir yabancı benliğim
Yalnızlığın kokusu çekilir değil
Bir kere üstüne yapışmaya görsün
Gökyüzüne bakınca yada denize dalınca küfreder sana yalnızlık lisanıyla
Ben bana yalnızım
Gittiğim her yere bir eksiklik götürüyorum
Hem bensizliği hem onsuzluğu
Ayrılık ne menem bir şeymiş
Ne sabahı oluyormuş insanın ne akşamı
Gün,birden yirmi dörde saymadan öteye gitmiyormuş
Yirmi dört kez saydığımda anladım
Mutsuzluk mevsim sol yanım mutsuzluk mevsim
Ne beyazdan örtü kış diyeyim
Ne yeşilden bahçe yalan söyleyeyim
Mutsuzluk mevsim...