1
Yorum
1
Beğeni
5,0
Puan
855
Okunma
Ne zaman elime kalemi alsam,
Sen geliyorsun aklıma ve ürperiyorum,
Beynimin hücrelerini heyecan basıyor,
Duygularım titriyor,
Yüzlerce sevgi sözcüğü gelip,geçiyor,
Dudaklarımdan dökülmüyor,
Bir tanesi yüreğimden izinsiz gitmiyor,
Senin güzelim gözlerin,
Yumuşacık ellerin,
Aklımdan çıkmasa da yazamıyorum ve lakin.
Gözlerim doluyor akacak gibi oluyor gözyaşlarım,
Rengim değişiyor,donup kalıyor bakışlarım.
Binlerce kısrak su içmeye iniyor gönül bahçeme.
Ne kadar mahmuzlasalarda gidemiyorlar ötelere,
Çakılıp kalmışım güller dünyasının aynasına,
Kelebekler ölmüş, laleler düşmüş yasına.
Sen hala bakmasanda ömrümün denizine,
Oysa ateşler yakmış volkanların içine.
Kaç bin defa öylesine özlemişim,
Kaç milyon kez yazmaya niyetlenmişim de.
Olmuyor işte.
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz