![]() Yokluğunun En Güzel Tasviri Bu Verandaellerimde geçmişin taşınmaz sıcaklığı var soğumuş örtündüğüm battaniyeden çıkan ayaklarım şalımın açık bıraktığı kulaklarım üşüyor bir boş sandalyesin karşımda şiltesi soluk ve yıpranmış elyapımı eski bir dantel örtüsün masamda çiçekleri ve yaprakları birbirine karışmış bir ölüm yalınlığı doğrulturken ektiğin ağaçların bükük dallarını bana bir iç kanaması her yaprağın kıpırdanışı bütün bu kapılar krişler ve pencereler hep bir zayıf vaktimi beklerler ve sanki sen gelmişsin gibi seslenirler alışamadım rüzgárın beni aldatmasına beyazı döküldü yaslandığımız korkulukların ışımıyor artık kapının önü geceleri üzerinden geçtiğim yolluk gibi kapkara dört yanım ayaklarımda yorgunluğu var yolların gözlerimde geçmişin aydınlatmayan ışığı var kararıyor her gün baktığım resmindeki gülüşün her gün hatırladığım ilk öpüşün azalıyor ellerimde geçmişin taşınmaz sıcaklığı var soğumuş sensiz kalan kalbim üşüyor |