![]() Adın Gülsü(nn)
Adın Gülsü(nn)
yoklukla yogrulmuşum ben kursagımdaki sevdasızlıgım senden kalma yalnızlıklarımla büyüdüm en büyük zevkim acılarıma acımaktı acındım acınası halime bilmedigim yarınlarımdan pişmalıkla yaşadım seni silmedim gözlerini hayalimden unutmadım ezte-nleri umud dedigin ekmek gibi ihtiyac kalemim seni yazmaktan acizken yüreğimi sardım dikenli tellerle mayınlar döşedim geçtigim yollara ve her gün ölebilmeyi diledim Tanrımdan aglamayayım diye ahireti düşündüm ve Sıratı istabul eyledim kendime gelmeyesin diye kucuk kırgınlıklar bıraktın aynası sen olan kalbime aman vermedim dudagımdaki gel diyen dillerimdeki hiç bir cümleyi yarım bırakmadım geleceksin diye gelmedin.. bekledim.. durgunlaştı yüreğim bogazın sularında hıh gönül işte hala beklemekte gel-sene ey yar ey gözlerini gökyüzüne yazdıgım kaleme almadıgım en güzel şiirim aşk-ı vefam içimde ölmedigim sevdam senden eskilerden kalmayım yani sen hiç uzaklaşmıyan yanımdın acımın ilacıydı gözlerin ellerimi avuclarından ayıran böylesine koparan ak-gül-süm lerimi acıyla buluşturan kederlerini al içimden gelmeyişlerini vurdum yerlere sensizligi sardım yaralarıma uhrevi bir nikotin tadında biriktidim agzımda sigaram cigerlerimde ayrılık cekili bir tetik gibi nefesimdeki sen sararmış kuru bir gülsü(nn) gülebilseydin ey yar!! gelebilseydin ah yar!! şu kör yanlızlıgım aydınlanirdı savururdum hazanları baharlara acımı asardım gökyüzüne geceyi yasaklardım dünyama ve sana acılardan uzak mutlu yanlızlıklar vaad ederdim ve o vaadimin içinde kendimi saklardım sen bulamadıgın zamanlarda uçuruverirdim gökyüzüne ruhumu ruhuna sıgınmak için gelişini mum olup erirdim gelmedigin her bir saniye için kelebeksi ölümlerimin azraili olurdum ruhuma.. tıpkı sensiz yaşamak gibi hergünün bir başka kederli geceden kalma sancılarla savrulur cehremde hüzünlerimi tebessüm eylerdin ben ki! ayrılıgın katili oluveririm hiç düşünmeden bütün acılarına kefil.. gel dedim gelmedin gitme dedim gittin sırt verdim istanbula karşı bogazımda kaldı gelmeyişlerin içimde saklamıştım seni gitme istanbul bulunmaz gitme sensizliğin sonu yok yolu yok yol olmuşum gidişine kör olasın yokluk yol olasın yolda kalmışım yar-sız-lığımla yalnızlıkla bir başıma yar-gı-sızlıgımla yar-gılandım bir hayat-ı aşk mahkemesinde şimdi yeniden ayrılık denilen bir kuyudan bakmaktalar göz yaşlarım acımdan akmaktalar yani ağlamaktalar gök-yüzümden oysa ben saçlarına dokunucak kadar yakın degilim sana hadi cıkma dışarı yağmurlarım ıslatmasın kapat bütün pencelerini kov beni yüreğinden hadi en büyük sevinclerimin katili ol soldur beni en baharımda kendimi savunacak degilim ve asla senden şikayetci olamam baharım derdin baharlar bana yakışmadı baharımı soldurdun.. olsun hazanlarıma alıştım ben hani gidiyordun mecburduk buna ayrılmalıydık demiştin ayrıldık oysa sen kendini benden ayırdın ama unutma beni kendinden ayıramadın unutulmazlarımda buldum istabulum aşkı ahmerim bekle beni........ ömrümün üstüne son sözün nedir? adın gülsü(nn) ben aglarım senin yerine :(((((( sair :CaN_SIZIM 02 Şubat saat 14:13 cumartesi 2008 |
RESİM HAKKATEN HOŞ AMA ALTTA YA DA ÜSTE OLSA
RESMİ DAHA ÇOK SEVECEĞİM...
ŞİİRİ OKUYAMADIM. ŞUANLIK YORUMSUZUM