Pir yöneldik doğuya bir dem
Biz idik seher yeli o dem
Kucak açtık gün ışığına
Ulaştık tan kızıllığına.

Bir yöre ki misafir olduk
Pahada taş, safir mi olduk?
Sanki Taşhan’da tespih dizdik
Sayıldık doksan dokuz geldik.

Bağdaş kurduk şark köşesine
Vurulduk kırmızı mindere
Oturduk alçak sedire de
N’olduk balam kayfe içtik de?

Gezdik yakuttan medreseyi
Tez eyledik akşam saati
Şeker ezer şirin dilleri
Sezdik eskimez vakitleri

Cuma gelir de cem ederiz
Cumhur cemaat diz dizeyiz
Bir yol insanım gönül gönle
Varıp kulluk eder rabbine.

Dağlar bozara yaz geçse de
Tepeler yeşile bürüne
Hasret kalmaz toprak karlara.
Kışın bolluğu kollanmakta.

Aşkale bir aslanlı kapı
İki tepenin ortası mı?
Akşamın büyüsü ne olur?
Bir hayal ki bu fasıl olur.

Er yurduna ettik de veda
Gönlümüzde duyduk hoş seda
Yolculuk bu ya hoşbeş eder
İlden ile can, konar göçer.

L.T.