Soydum ağacımızın nadir kabuğunu,
Ateşlere attım yaktım yokluğunu,
Sıra sıra sürdüm sürmelerini yüreğime,
Unutmadım geçmişimin kara gözlü çocuğunu...


Bir kaş birde göz çizdim göğsüme,
Bıçak vurdum kalbimin üstündeki diline,
Kanayan benim kızılım değil,suskunluğunun zehiri şaire,
Yine anlamadım kısıtlanan kalb dilini şaire ...


Uçurumlar kathetdim yollar uzun,
Ağıtlar yaktım acılı kederimle,
Yaktım sinemi sinende, ama kuru senin tuzun şaire,
Mahkeme ettim esir sürmelerini karışan şu beynimle...



Saramadık, sarmalayamadık yaramızı,
Adımlarını sayamadık, hissedemedik,
Anımsayamadılar küçük şair ve şair’enin sevdaını,
Yaralıydık huzurumuza varamadık...



Ben şairdim sen şaire,
İki hayat besteledik şiirlere,
Çalgıcımız yoktu ama,
Gurur eşlik etti eserlerimize şaire...


Bir şiir yazmışsın şaire,
Kavak ağacımızı anlatmışsın aleme,
Üstüne iki isim yazdık demişsin,
Sitem etmişsin sevdamızın eskisine..



Bir şiir yazmıştım şair ve şaire diye okudunmu şaire,
Bir eksiğin var şiirinde şaire
Soydum ağacımızın nadir kabuğunu,
Ateşlere attım yaktım yokluğunu,
Eyy! şairem sen bu şiiri okudunmu....



RoJVaN CiHaT