Vurup yollara iki satırlık alınyazımı
Gitsem diyorum buralardan
Bir bilinmezliğin çarpım çıkarım hesabından
Eşittirin karşısına yığılan
Matematiksel bir soykırımın soylu kırgınlığına
Dilini jiletleyip susturarak
Vedâ şarkılarına düşük riskli hâmile
Doğurgan orotoryolarını
Ve
Kurutarak
Arkamdan sapak akan çağlayanların
O sahtekâr câlî gözyaşamlarını
Gitsem diyorum buralardan
Bir gidebilsem





Bir çakımlık aydınlığa kurban vererek
Karanlık raflarda tozlanan
Ağ bağlayan tüm anımsayışlarımı
Gâsilsiz kefenleyip
Bileğimdeki kesiklere gömerek
Usandığım
Sayfalardan firarî o şiirsel klişe lâf-azanlarımı
Arkama bakmadan
Tek damla akıtmadan
Omuz silkip aldırmadan
Gitsem diyorum





İnceden inceye çiseleyen kuruserpken yağmurun
Boğmacalı nefesliliğine endeksli
Yaşanabilirliliği
Beyni muhâcir kurşunlara vatan
Paradoks hâyâllerimin

Bileğinden kırılmış yalpak adımlarım
Çalkantılı girdapların
Allahsız Kitapsız açlık ayinlerine kilitli

Bu şehir

Yalan riyâ teneffüslü
Küflü insan kokan haysiyetsiz sokaklar

Ayyaş yalnızlıklara kadeh tutan
Asâlet yoksunu bu yollar

Kalabalıklar altında ezilen
Yapboz kaldırımlar anlar mı beni
Anlar mı beni

Kenar mahalle dölü taşlarla vurulan
Kırık sönük lambalar

Uyku esâretinden cesâret bularak
Sıvası dökük piriket duvarlara püskürtülen
Kağıt buruşuğu
Bastırılmış
Arsız ödsüz korkak argoluklar

Alfabe haylazı uçarı âsî yazılar

Tüm aşûfteliklere yorgan çekerek
Karayı aklayan
Şu yanık tenli esmer gece

Kuyruğuna çaput bağlanan kaypak yıldız

Esriyen rüzgârlarla öpüşen sessizliğin
O ezgisel ilahî esintisi

Gözlerimle çerçevelediğim
Kirpiklerimle sildiğim karşımda duran resim

Bir çuvaldız darb-ı meseliyle
Soluma ilik kemik diktiğim
“Çök” emirli Mahmudî sızım

Çobanaldatan Ebâbil yalnızlığım

Başımdan aşağı arşça dökülen Ebreheî başsağlığım

Anlar mı beni


Anlar mı beni Sevdiğim

Sevdiğimi söyleyemediğim