1
Yorum
4
Beğeni
0,0
Puan
907
Okunma
Ömrünün kaynağını, sevda yönüne bırak
Suyu vuslat sancılı ırmağın coşkun aksın
Yolları aştığında kâh küheylân kâh kısrak
Kavuşma mevkiinde hep aşka çıkacaksın
Ruhunun yörüngesi gün dizer dönemece
Sözünle emrin hükmü, alna işlenen hece
Ay nuru ışıldayan, yüz gördüğünde gece
Kavuşma mevkiinde hep aşka çıkacaksın
Seven gönlün konağı, sevgi hissesi vakar
Yaşanacak kış bile bağa vermeden hasar
Bülbüller öttüğünde, gül açtığında bahar
Kavuşma mevkiinde hep aşka çıkacaksın
Yoksa zengin kanaat tamaha yetmez ova
Aş haramla pişmesin helâlle dolsun kova
Mercimek oda olsun, bakla sofadan yuva
Kavuşma mevkiinde hep aşka çıkacaksın
Çağrıyı her işiten, ya adem, ya kul, ya sîn
Doğumundan ölüme gelecek o gün kesin
Hasretle beklediğin bir ses sevgilim desin
Kavuşma mevkiinde hep aşka çıkacaksın
.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz