Allah’ı andığımda, aklıma günah gelmez
Bilakis şu çehrem güler adeta güller gibi
Yüzü sirke satanın kalbine Allah gelmez
Gönlün şakımalıdır, yekta bülbüller gibi

Senin karşında niçin somurtuyor kulların?
Vuslattan pürşad olur maşuku bulan aşık
Gülmüyor, yari gören, didar-ı meblullerin
İman noksanlığından, müminin yüzü asık

İnsan nasıl gamlanır seninle beraberken!
Aklım almıyor bunu, hayretlere düçarım
Adı güzel rasülün bizlere peygamberken
Mümin nasıl üzülür, söyle ulu Hünkarım?

Dua eden her yüzü kapkara kasvet sarmış
Kapına gelenleri kovuyor musun Rabbim?
Sanki kalbinde sana dair nedamet varmış
Senin merhametini, anlatmadı mı Nebim?

Gel gör! Camiler dönmüş bir cenaze evine
Secdeye giden kullar kara yasa bürünmüş
Rast gelmedim ibadetin böyle kötü nevine
Ona, Sen değil, sanki zebaniler görünmüş

Rabbim dediklerinde, dua esnasında
Akıllarına "GÜNAH" geliyor insanların
Sevgiyi görselerdi isminin manasında
En güzel hecesi "Hu" olurdu lisanların

Kelime:
Pürşad: çok mutlu
Didar- ı mebluller: gözleri nemli