Sakın sevildiğini zannetme
Vay fıkara vay fıkara
Çok çekersin merak etme
Vay fıkara vay fıkara

Aptal, aptal ettiğini sanır
İnsan ettiğinden utanır
Sızlanışın sana kalır
Vay fıkara vay fıkara

İki yüzlü iki dünya
Biri gerçek biri rüya
Dürüst idi hani güya
Vay fıkara vay fıkara

Sen onu çiçek sanırsın
Kokusuna aldanırsın
Arılardan kıskanırsın
Vay fıkara vay fıkara

Onun için sen bir boşsun
Aklı dönmüş bir sarhoşsun
Yuvası sönmüş bir kuşsun
Vay fıkara vay fıkara

Sırtına bir bak kaç hançer var
Gönlünde hep fırtına, kar var
Ona göre ha yoksun ha var
Vay fıkara vay fıkara

Senin sevgin kaç kuruş kaç para ki
Bu aşk kervanı yürümez zoraki
Kıymetin bilinir bir gün illaki
Vay fıkara vay fıkara

Garip geldin garip garip gidersin
El kaymak yer sen koyunu güdersin
Amma yazgı, amma felek, kadersin
Vay fıkara vay fıkara

Gönül sarayın çelikten mi yıkılmaz
İnsanı sevmekle sevgi tükenmez
Kim ağlayacak kim gülecek bilinmez
Vay fıkara vay fıkara

Kendini zengin bilme sevgin yoksa
Hayat mı o yaşadığın kaygın yoksa
Anaya babaya abiye saygın yoksa
Vay fıkara vay fıkara