Geceye doğru akıyorum günden, bir med-cezir yüreğimde
Havada temiz bir koku, çiçek kokularına karışan
Kalp atışlarım bir azalıyor bir artıyor
"Bir kaç tutam hava" arıyorum içime çekmek için hava bolluğunda
Nafile...
Bir müddet kapatıyorum gözlerimi
Eski bir aşk ile besleniyorum
Güneş denize gömülüyor ve gün bitiyor gözlerimi açtığımda
Şimdi artık geceyleyim...

Sarhoş bir gemi yaklaşıyor karanlıkta
Deniz dalgalı, güneşin rengini atmaya çalışıyor renginden
Süt beyaz köpüklere dönüşüyor yavaş yavaş
Sonra yeşile çalan bir mavi ve rahatladı işte
Gemi yalpalayarak demirliyor iskeleye
Tayfalar şimdi adada, çığlık çığlığa...

Med-cezir, hava, sarhoş gemi, güheş, deniz, tayfa
Laf ola beri gele
Her şey karıştı yine
Söz geçiremiyorum yüreğime
Söz de bir şiir yazacaktım
Nerelere gitti yine...

Mayhoş bir kayısı topladım bugün komşunun bahçesinden
Kendi izni ile tabi de
Şimdi bunun şiirle ilgisi ne?
Ne bileyim burası böyle işte, dost yüzlü güzel insanlar
Cennete bir mevsim benim köyüm
Yoksa lanetli gecelerden nasıl koparırdım bir bir takvim yapraklarını
Gerisi falan, filan işte...

Arada bir budalaca kahkahalar duyulsa da
Gerçekten bir cennet bu köy, bu ada
Bütün günahları bağışlananlar mutlaka düşecekler bir gün buraya
Benim de günahım çok ama, benimki tesadüf işte
Denizi seviyorsan, aldırmayacaksın med-cezire
Varsın bir alçalsın bir yükselsin, çelişkiyle atsın kalbin
Sarhoş tayfalarsa nası olsa yarın sabah terk ederler burayı
Tabi ki gemi sabaha uyanabilirse...

Hem yazdım, hem güldüm halime
Saçma mı?
Bana değil sorun o zalime
Kim demiş, insan med-cezir yaşamaz diye
Ay ve Güneş kadar çekim gücünüz varsa yüreğinizde
Aşıksanız denize
Yaşanır, yaşarsınız elbette...

Şiir ve Yorum Mehmet Fikret ÜNALAN