Benim dar sokaklarımın vardı beyaz bulutlarla süslü
Gökyüzünde maviliklerin engininde süzülen sülün
Umut vaat eden tefsirinde hikmetler pek bi gönüllü
Ufkunda her gün bir güneş doğup bir güneşin battığı

Benim dar sokaklarım vardı upuzun kaldırımlar
Üzerinde gezinirdi çocuklar ,acıtan hırçın adımlar
Bazen bir çocuk sesi olurdu bazen de hırdavatçılar
Naralar atarlardı ’eskiler alınıyor, eskici...! diye

Benim dar kahırlı sokaklarım vardı bazen cenazeler
Bazen düğünler bazen kavgaların gürültüsü patlardı
Şikayet etmezdi her birine yataklık ederdi sessizce
Kimi zaman vuslat olurdu kimi zaman olurdu gidenler...

Benim dar sokaklarım vardı sonsuz maviliklere el salardı
Keyfine doyum olmazdı kaldırım taşlarında oturmak
Top koşturmak ip atlamak ,kaçanı kovalamak, kollamak
Haneler yer tutmuştu kimi ağlardı kimi mutlu mesut.!

Filiz AKTAŞ

13 haziran 2014
15 45