Ezber bozan kırgınlıklarım var benim dünlerden
Felsefi düşüncelerin içinde bendim düşündüren
Ayyuka çıkmış arsızlıkların pervanesinde sen...
Oyuncak olmayı içime sindiremediklerimden öte

Anlatsam anlar-mısın ki bilemedim şimdi ben
Hani yalan baharların çiçeklerine özenen sen
Dünyanın ekseninde döndüğünü sanırsın ya
İşte sana söylüyorum bir kelime iki hece ve BİTTİ

Ben sustukça yazarım kalemim kırılıncaya kadar
Mürekkebim bitinceye kadar hem de satırlar dolusu
Üşenmem saati zamanı asarım bir köşeye yazarım
Okur mu sun anlar mısın, suskunluğum ağız dolusu...

Hani bir fırtına ile gelir ya sağanaklar üzerimize
Şemsiyeler açılır sığınırız kuytu köşelerimize,
Saklanırız, fırtınanın dinlemesini bekleriz, dinleriz
Yağmurun şırıltısını ve şöyle seslenir miyiz BİTTİ

Benim küskünlüklerim benzemez bir başkasına
Öyle bir giderim ki öyle bir çizgi çekerim üstüne
Şaşar kalırsın, zıpkın yutmuş gibi olursun, kendine,
Anlam veremezsin, sessiz kalışım ibret olur alayına.


21 Haziran 2014

00:00

Filiz Aktaş