Benim Babam ağzı var dili yok adamdı
Hep turp gibiyim der
Minnet etmeyen gözlerle bakardı
Sabah erken kalkar
Çayını koyar kahvaltısını yapardı
Bahçedeki ağaçlarını sular
Onlarında kahvaltı yapmasını sağlardı
Severdi ama sevdiğini belli etmezdi
Kızardı düşüncelerini içinde gizlerdi
Bir bardak suyu bile kendi alır içerdi
Herkesin yükünü taşırdı
Ama kimseye yük olmazdı
Bedenini kullandı yaşamı boyunca
Merdiven oldu hayatına giren herkese
Hep taşıdı hep taşıdı
Aklını hiç kullanmadı
Çünkü o doğduğu günkü gibi
Saf temiz bir adamdı
Ak dedikleri ak
Kara dedikleri karaydı
Akıldaki tilki onun için
Sadece belgesellerde vardı
Aklında sevmekten
Yüzünde tebessüm etmekten
Başka bir ifade pek yer almazdı
Çok çileler çekti
Yokluk nedir hep bildi
Gün yüzünü gördü
Ama sadece gündüzleri
71 yıl dayandı şu hayata
Belki dahada dayanırdı
Ama Azrail yeter dedi
Bir gece yatağında uyurken ona
Kimse kadrini kıymetini bilmiyor
Sevdiklerin sadece dille seviyor
Hak yaradan bile üzüldü bu haline
Yeter artık Azrail al getir dedi cennetime
Onun için geldim uykunun en tatlı yerinde
Hazır mısın Ey Allah’ın kulu
Götürüyorum seni ait olduğun yere
Oda olur dedi ve gitti
En azından ben öyle düşünüyorum
Yada düşünmek istiyorum
Bir tek gerçek var artık onu biliyorum
Oda Babasız olduğum
Dua ederek ruhuna
Mezarını ziyaret ederek
Bedenine saygı gösteriyorum
Ama içimdeki acı ve özlem için ise
Kime gideceğim bilmiyorum
Ey Allah’ım evimizi kapısı açık
Kapımızın sürgüsünü geri istiyorum
Ben Babamı Babamı istiyorum