Elleri gönlüme merhem süren yar
Neden uzaktasın haydi gel gayrı
Engel mi önüne çıkan mor dağlar
Özledim yürekten durma gel gayrı

Gördün mü cancana maralı, kuşu
Rahman’ın hikmetsiz olmuş mu işi
Sözünü tutmayan olmaz er kişi
Gücendi yüreğim eğlenme gayrı

Aşkını silmesin ne sel ne tufan
Yaz alnıma deki, bu aşk-ı ferman
Sen gel ki, göğere sinede derman
Deprendi dertlerim gelesin gayrı

Gözden düşen yaşın bahası bende
Gülden narin aşkın kimyası sende
Bıktın mı aşktan kararın nerde
Tükendi sözlerim gel yarim gayrı

Ayşe Ciplioğlu Kaş
Belki bir Sufi’dir seherle inleşip yar olduğu Mürşidini çağıran aşık...
Belki de gönlü kabaran bir deli gönül Leyla’sını gördüğü düşünden uyanan...
Ya da aşk oyunlarından bitap düşen dünya gamından sıyrılmak isteyen mana yolcusu bir derviş..
Yolu Kabe’ye düşsün diye dilenen...
Kime adanmış bilinmez bir yürek çığlığı var bu şiirde gizlenen....