Başını dayadığında bir otobüs camına,
Giderayak düşündüğünde geçmişte kalanları,
Kalbin ve beynin aynı ritimle çarptığında,
Anlarsın beni, ne olmuş, ne geçmiş, ne bitmiş.

Baktığında yola şöyle gördüklerin
Tek başına kalmış kuru bir ağaç
Tek bir umudu varmış,onu da yalancı bahar almış.
Boynu bükülmüş yaprakları dökülmüş,
Saçmış ona hayat veren topraklara
Kendine borç bilirmişçesine.

Baktığında yola şöyle gördüklerin
Bacası tütmeyen harap ve bitap bir ev
Başlangıcında umutlar besleyen,
Bahçesinde çocukların gülüştükleri.
Çocukça bir umut…
Oysa şimdi bir özlem
Bir hasret
Yerine gelmeyen bir düş.

Baktığımda sana şöyle gördüğüm
Senin gülüşün
Senin gözlerin ve ellerin
Senin yanındayken, sıcaklığım
Gözlerin gülerken, benim içimin gülmesi.

Baktığımda sana şöyle hissettiğim
Tek başına kalmış kuru bir ağaç
Harap ve bitap bir ev
İçinde umutlar besleyen
Çocukça bir umut…