kömür karası yüzlerden süzüldü yaşlar
ekmek parası için ölmeden dehlizler de onlar
ellerinde kazması durmadan hep çalışanlar
bir avuç kömür uğruna canlarından oldular

acaba kaç paraydı alınlarının teri
gözlerinden süzüldü çalışmalarının emeği
hiç mi değerleri yoktu yaşamlarının bedeli
bir avuç kömür uğruna canlarından oldular

sanki sahipsizdi hepsi yoktu patronları hani
ölenlerin sayısını verenin gözünde yaşı yoktu
mahşer yeri gibiydi ortalık acıları suskundu
bir avuç kömür uğruna canlarından oldular

ölenlere ağlandı,yaralılara sevinildi canlılar diye
iş kazası bu canım her zaman her yerde olur dendi
ateş düştüğü yerleri yaktı,kor oldu kavurdu geçti
bir avuç kömür uğruna canlarından oldular

karaydı kömür vermedi kendini çıkaranlara aklık
vicdanlar karaydı sızlamadı ,patronlar yoktu ortada
sanki yaşananlar hep işçilerin suçuydu,patladı trafolar
bir avuç kömür uğruna canlarından oldular


candan
16.5.2014
cuma-01.27
izmir