Kömür emekçileri madenciler
Emeğini taştan çıkaran yürekler
Şimdi size şiir yazmak isterim ama
Yüreğim dara düşüyor Soma
Hecem üşeniyor, kalemim direniyor bana
Biliyorum kömürün karası yüzünde vardır
Ama yüreğin umutların beyazdır
Günyüzü görmeden sallarsın kazma kürek
Sendedir saatlerce üç beş kuruşa baş eğmek
Üstün başın, yüzün gözün ondan kara
Ve sendedir sabırla buna alışmak
Çoluğun çocuğun uğurlar dua ile arkandan bakarak
Biliyorum senin için zor para kazanmak
Bize düşen seni sadece öldüğünde hatırlamak
Bir şunu bilmiyorum, aklım ermedi
Tüm maden emekçileri
Kardeşim neden senin bahtın kara
Ömrün üstünden kazanırlar para

Demiş ki ‘Kömür Emekçileri’ şiirinin sonunda
Şair ‘Ahmet Zeytinci’ usta,.
Ahh!!.. bu kömür karası, kömür karası,
sanki yürek yarası…

Bahriye neferi “Uzun Mehmet”,
Kömürü buldun amma;
İki üç katilin ellerinde kayboldun soldun.
Cellatlarını herkes nefretle, seni ise rahmetle anıyor…

15.05.2014
Ömer Sabri Kurşun