0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1166
Okunma
Sırtımdan iliklerime sokulan bıçağın acısıyla geçiriyorum günümü
Güven kalelerimin bombalanıyor tümü
Benziyor, bilmiyorum; kıyamet bugün mü
Tükettim gönlümde kalan asma tarlalarında ki son üzümü
~ ~~
Öldürmek zorundayım sözümü ,özümü
Görebilirim ihaneti ben, yumsamda gözümü
Serbest bırakma zamanı gelmiş içimdeki nefret közümü
~~~
Düşünmediğim neyi düşündüki bu kadar
Kalbim büyüdü, sığmıyor, dar geliyor yeri dar
Yazım öldü, ağır yaralı kışım
Bir kalem bir defter,geriye kalan son arkadaşım
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
