Suya bakarak kavuştun ilk görüntüne
Yüzünü gördün, kendini tanıdın
Ateşe yaklaştı sonra bedenin, ısındın
Peki ya toprak
Can verdikten sonra can alandın
Geriye kaldı hava
Dolu derin bir nefes daha
Görünmeyen okyanus, bir muamma gibi ciğere dolandın
Ateş, su, toprak, hava
Sataş gönlüme ahu, bir yaprak daha düşsün önümde uzanırken bu vaha
Mutlak bir gece olsun bulutsuz
Yıldızlarla dolsun parlak
Ve gözü keskin bir atmaca çıksın çölde ava
Açılsın kanatları olanca, altından su gibi akarken hava
Toprağın üstünde yanan bir ateş görsün
Çölün ortasında raks eden sarı bir kız
Çölün ortasında çokta ırak olmayan bir yıldız
Ve toprak bırakır kendini
Bu Dünya’yı bir tül gibi örter bedenim
Onca cana ilk nefesi veren benim
Yalındır halim konuşmayı pek sevmem
Düşen bir tohumladır yeminim
Yeterki bana bir başlangıç verin
İzahını sorma oldukça derin
Ve ıslah olmak için çok da yorulma
Zaten yazılmıştır ellerimden kaderin
Sonra raks eden sarı kız gelir, deli!
Binlerce yıl oldu da daha kırılmadı oynamaktan beli
Rengi gözlere hoş
Dansı alır aklı, akıl kalır karşısında sarhoş
Şeytanın icadı belli
Ve der ben içinde yanan ateşim
Ve o ateşin içinde yanan da benim
Bir defa tutuştumu, bir defa düştümü sana gözlerim
Karşımdakini gelecek köz niyetine özlerim
Sen tükenmeden bitmez sözlerim
Kış tükenmeden gelmez yazlarım
Saat bitince, gün bitince, yıl bitince
Ve ömür ellerinden yavaş yavaş gidince
Bastığın toprak ateş olur
Ateş gibi yakan sorular sorulur
Kader defteri karılır
Omzundaki melekler sarılır
Ya suya ya da bana düşersiniz benim dostlarım
Şimdi su gibi sessiz kalın
ilerlerken koca bir okyanusta el kadar kalmış salın
Bir yudum daha derken, bir yudum daha su
Bir adım daha derken ayak çıplak ayak yalın
Kesmedimi bir asa koca denizi ikiye
Şaşırmadı mı halin
Sordun ateş mi suçlu yoksa su mu güçlü diye
Öldükten sonra çalmayacak mı sandın ilahin
Ve su gibi ellerinden akarken zaman
Geçmişin olur geleceğin için kahin
Son bulur sonra herşey
Ciğerlerine dolmayı bıraktıktan sonra hava
Bütün Dünya’yı saran görünmeyen muamma
Atmacanın kanatları olanca açılır, pençeleri kama
Akıl almaz karanlığa dalışı
Bir körpeyi alışı
Bir nefes geriye kaldı bak
Kafesteki kurbanın olur bu son yalvarışı
Ateş, su, toprak, hava
Sataş gönlüme ahu, bir yaprak daha düşsün önümde uzanırken bu vaha
Bir nefisle bin nüfusa edilir hüküm
Gecelerim uzun
Çoğu gitti kaldı azım ulaşamadan daha sabaha
Ateş oldum yandım
Su döküldü uyandım
Derin bir nefes aldım
Sonra andım topraktan geldiğimi,
Ve toprağa döneceğime inandım zamanla