İlk önce gözlerin gitti benden
Neden nasıl bilmem
Bildiğim;
Çaresiz bakışlara mahkum yüreğim
Saat sensizliği beş vurmuş
Farkında değilim
Kırık bakışlara gebe yarınlar
Biliyorum,
Geçmez bu kırıklıklar

Ellerinin sıcaklığı giderken
7.30 vapuruyla
Anlamsızlaştı düşlerim
Sabırsız yarınlar akın etti
Yüreğime;
Kırdı yağmaladı çocuk benliğimi
Gözyaşlarım akarken gamzelerime
Acımadan aldı
Gülüşlerimi…

Yüreğim sensizliğe beş var
Gözlerim dalıp gidiyor ardından
Bir ümidin var mı dersen
Ne söyleyecek sözüm var
Ne yaşayacak takatim
Ben eski ben değilim

Ellerim acıya dayanamazken
Benliğim eziliyor mengenelerde
Gözlerim dayanamazken boşluklara
Uçurumlardan atılıyor yüreğim
Bir dalım yok tutunayım
Kurtulayım düşmekten
Dedim ya;
Ben eski ben değilim

Belki;
Gözlerimde güneş doğar bir sabah
Ve yine ısınır yüreğim
Buzlar erir mi bilmem
Çaresizlik konaklarken
Yüreğimin orta yerinde
Tekrar sever mi
Güvenir mi
Muallak…
Tek bildiğim bir şey varsa
Bu yalan dünyada
Ben eski ben değilim

NURAN KARA