çok uzakta
öyle bir yer var.
ve sen
belki de hiç görmeyeceksin!
kapat gözlerini
uzun bir yolculuğa çık.
firtınalı denizleri geç,
karlı dağları aş.
uçsuz bozkırların üzerinden süzül.
karşına yalçın kayalık dağlar çıkacak;
o dağların arkası Kaş!
çok uzakta
böyle bir yer var.
böyle bir yerde ben...
yalnız ve tek.
belki kimse gelmeyecek.
sen de gelmeyeceksin..
ve birgün
demir almak vakti gelince zamandan
köhnemiş, çökmüş, dökülmüş
yorgun bir gemi
kalkacak limandan.
ömür bitecek velhasılı,
güneş batacak,
uzak tepelerden.
bu uzaklar yine var olacak,
yine uzak olacak,
ama artık ben olmayacağım
çok uzakta
karlı dağların ardında
nazlı bir gelin gibi
eteğini denize düşürmüş
var olmaya devam edecek Kaş
bir ’sevdası yarım’ vardı diyecekler,
baştan ayağa efkardı diyecekler.
ya da varlığımı bile bilmeyecekler
bir varmış
bir yokmuş misali
masala karışacak türküm.
çok uzakta senden
gün akşama dönerken
yalnızlığıma gömüleceğim!
bir daha hiç olmayasıya...
sonsuza değin!

unutularak tükeneceğim!


duyguseliozan