Mürekkep tutmuş ellerimle yazamıyorum kaderimi
Mani oluyorlar boyun eğmek istemiyorum namerde
Yorulmuşum bıkmışım bezmişim her şeyden
Tahammül edemiyorum zor geliyor

Anlamsız tavırlar sergiliyorum
Bir cam parçası gibi kırılıyorum
Neler oluyor bize anlamıyorum
Kendimizle kendimle savaşıyorum

Derin duygular içinde öfke besliyorum
Gözümü bağlıyorlar göremiyorum
Sindirmeye çalıyorlar unutturmaya,
Aklım almıyor yalanlara inanamıyorum

Sanki hiçbir şey olmamış gibi davranıyorlar
Felaket başucumuzda görmüyorlar
İnsanın hayatıyla oynuyorlar bilmiyorlar
Hani adalet nerede diye sormuyorlar

Bitmedi çalıp çırptıklarınız hayatımızdan
Yetmedi mi üç beş kuruş dediğiniz paralar
Yardım diye kurduğunuz vakıflar
Elbet yanınıza kalmaz kar

Bir çöküş yaşanacak günün birinde
Artçı depremlerle sarsılacağız
Ayrımcılık yapılacak ayrılacağız
O gün saatler duracak kıyametler kopacak

Yer yerinden oynayacak
Telaş içinde kaçacağız
Açlık sefalet çekeceğiz
Çaresiz kalacağız

Yaban ellere muhtaç olacağız
Yaşadıklarımızı unutma-cağız
Anılarımızı yazamayacağız
Düzenimiz bozuldu hep karşı çıkacağız

Etmeyeceğiz eğilmeyeceğiz
Herkes öldüğü ile kalıyor doğru
İnsan hayatı bu kadar ucuz mu?
Suçlular ne yazık ki bulunamıyor suçlu yok sanki

Araştırıyoruz diyorlar duyda inanma
Olan yine fakir fukara oluyor maalesef
Sabret diyorlar nereye kadar
Geciken adalet adalet değildir

maalesef