"Seni delice seven
Bu yüreğime kilitler vuruyorum
Bir daha sevmek yok yüreğim
Çünkü seni toprağa gömüyorum..."

Kilit vurulur yüreklere ve toprağa gömülür...Ne sevecek gücü,enerjisi ve güvenecek bir dalı kalmıştır insanın...pes eder aşka ve kendi mabedinde küllerinin içine gömülür...bir yıldız daha kayar,insanların arasından...bir yürek daha durur...ve,topluma bir yaşayan ölü daha karışır...

Maalesef ki maaalesef...sosyolojik ve psikolojik bir gerçek bu...ruhsal olarak hep darbe yiyen insanlar,hergün gördüğümüz bezgin ve soluk yüzlü binlerce insan arasına karışır....aşksız insanlar...ne yaşama heyecanı,ne de yeni bir aşka karşı son dualarını yapar ve gömülürler kendi içlerine...kendi kabuklarına...daha sonra,işte böyle yardımseverlikten,iyilikten,dostluktan ve iletişim kurmaktan uzak dülgerbalıkları gibi varlıklar dolar yeryüzüne..(said faik abasıyanık'ın,"dülger balığının ölümü "adlı hikayesini mutlaka okumalısınız..çünkü eserin teması ile örtüşüyor)

tebriklerim,akıcı ve sosyal,psikolojik realitelerle örtüşen eserinizin güzelliğinedir...selamlarımla..