Yağmuru dinliyorum, bak, ruhum ıslanıyor.
Yağmur camı geçti de, duyguma dokunuyor.
Özlemlerim ıslandı, yüreğimse yanıyor,
Yağmur götürdü beni, kalmayı deneyemem...
Yağmurlara yolcuyum, "kalmalıyım" diyemem.

Yolculuk başlamıştı, duraklarsa belirsiz.
Bu yolculuk bitince; keder, huzur gereksiz.
Yağmuru dinliyorum, ifadeler yetersiz,
Neler neler söylüyor konuşmadan bu yağmur,
Ben duyuyorum ama, tesellilerim sağır.

Derinlerde gizlenen tüm duygular yüzeyde.
Özlemlerim coşuyor zerre zerre uzayda.
Bak; yüreğim koşuyor... Koşuyor ya ne fayda...
Geliyorum nur yüzlüm, buralardan sıkıldım,
Geliyorum can kuşum, mecburiyetten bıktım.

"Daha dün..." diyordum, ne kadar uzak kaldık,
Yandık ben can bakışlım, uzaklıktan biz yandık.
Ümit penceresinde gölgeyi canlı sandık,
Yolculuk var nur yüzlüm, yollar sana çıkıyor,
Sensizlik bir yanardağ, yüreğimi yakıyor.

Bilir misin can gülüm? Böyle yağmurlu günde,
Sensizlik geldi çattı, mekan kurdu gönlümde.
Kendimi tanımadım şu kırk yıllık ömrümde,
Gerçek olmasın dedim, ziyan oluyor ömrüm,
Ne acı be bir tanem, sen doğmadın, ben öldüm.

Seviyorum can gülüm, bu sevdadan kime ne?
Nasıl olduysa bilmem, mahkumum bu sevgine.
Dudağım hasret benim söylenecek ninniye,
Sensizliği uyutup hep öyle uyuyorum,
Gönlüm mırıldanırsa, sen geldin sanıyorum.