Güneş... Mum.... Işık....
İki aydınlığın ortasında
Yanıyor bir dilek mumu...

Üçünde de bir IŞIK
Üçünde de yürek MUTLULUĞUM

İçinde hüzün saklansa da...
Gözlerimin yaşları;
Erittse de mumu yalnızlığımda..

Güneş ve IŞIK yol göstericilerimdi;
KALBİMİN sızıntılarında...

Bak!! bir damla aktı;
Yanan mumun alevinden
Tam yürek yazılarıma
İÇİ SEN DOLU...
VE ben de ise GÖZ YAŞI DOLU...

ve MUM YANIYOR
ama SENSİZ

MUM... KALBİM.... SEN
vE YALNIZLIĞIM...

Mum erir; geriye kalan
GÜNEŞ VE IŞIK’TIR...
SEN VE BEN.....

bU CÜMLENİN DEVAMI;
kALPLERİMİZİN ŞEKLİ OLMALI
Hangimizin kalbi
Daha IŞIK
Daha GÜNEŞ..
CEvabı gökyüzünde gizli...
Bizi YARATAN’DA

Ve bir merdiven dayayalım gökyüzüne;
Yeniden KALBİMİZİN tırmanışları için...

BAk! ben hala KALBİMİZ diyorum....

23:59 - 00:00 16/17 OCAK 2008