1
Yorum
1
Beğeni
5,0
Puan
1307
Okunma
OTURMUŞ TAŞA
Bir adam gördüm hayatından bıkmış,
Birileri onun gönlünü kırmış,
Kim olduğunu demez onunla sırmış,
Kalkamamış yerden oturmuş taşa.
Baktım’ki gözlerinden yaşlar akar,
Arkasına dönüp geriye bakar,
Gördüklerim beni gönülden yakar,
Saç sakal karışmış oturmuş taşa.
Kalmamış kimsesi evine gider,
Geçirdiği günlere kahır eder,
Sonunu biliyor kendide yiter,
Üstü başı yırtık oturmuş taşa.
Mustafa baktı tanıdı’mı seni,
Yüreğim sızlayıp ağlattın beni,
Unutmak’mı mümkün’mü bilmem seni,
Güneş yakmış teni oturmuş taşa,
Mustafa HAMİŞ
ŞAİR
24.02.2014
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz