Sonbahar yaprakları gibi hüzün kokuyorsun
Hayallerim kırılmış rüyanın koynunda
Sürgün günlerimin renkli kederleri kalbimde
Sonbahar ormanından zamanı seyrediyorum

Gurbetin sonbahar çiçeklerine dökülüyorum
Kalbin ıslıkları hayallerimin fırtınasında
Sürgünlük gülüşler dökülüyordu denizin kalbine
Hayalin semaverinde rüyanın mevsimi tütüyor

Üşüyen zamanlar geçiyor sonbahar trenlerinde
Gözkapaklarım yorgun gülüşleri kucaklamıştı
Sonbahar rüzgârları uğuldayarak ağlaşıyordu
Denizin ıslıkları kuşatmış meyhane masasını

Her gece gezerim sarmaş dolaş hayallerimle
İçerim sarhoş olurum meltemli meyhanede
Hayalimde gülüşlerin saçılmış kalbin yelkenlerine
Yorgun bakışlar yol alır kaderin dümeninde

Sonbahar yapraklarına rüyanın yağmurları akıyordu
Zaman ağlarını koparıyordu kalbimden
Çamlığın tepesinden sonbahar kervanları geçiyor
Koruluğun heybesinden meltemli gülüşler saçılmıştı

Sonbahar mektuplarım hatıra defterimde
İntizara kıyamıyorum gurbetin mevsiminde
Çamlığın rüzgârları sonbahardan denize seriliyordu
Uçuşuyordu rüyalarım kalbin limanlarında

Sonbahar ıslıkları gecenin doruklarını kuşatıyor
Issız sonbahar ormanında rüyanın koruluğu
Kalbin kanserinde şakırdayan kederin kokusu
Hayal kırıklıklarından kalma sonbahar gülüşleri

Hayallerin sarmış sonbahar bestelerini
Gördüğüm her yaprakta anıların duruyor
Eflatun hüzün şefkatle okşuyor kalbimi
Sonbahar hüzünleri başımı döndürüyor