İstanbul ;
Güzelliğine hiç bir şekilde laf edemem,
Lakin sensin beni sevdiğinden mahrum eden,
Öldürmeyemi niyetlisin beni, gün yüzü göstermeden ?
Haydi ver artık yarimi ömrümün son baharındayım.

İstanbul ;
Sen ki bir çok aşka bağrını açıp yataklık ettin,
Ne olur yanan yüreğime merhem ol artık,
Sevdiğim ve ben bu ateşle tutuşup yandık,
Haydi gönder artık yarimi perişan olup bittim.

İstanbul ;
Dillere destan oldun doyamadın mı övgüye,
Aramıza koyduğun mesafeler seni hiç mi üzmüyor,
Bazıları aşkta mesafelerin önemi yok dese de,
Bilmiyorlar ki aşk dilde değil yüreklerde yaşanıyor.

İstanbul ;
Yaşadığım yeri çok sevsem de içinde sevdiğim var,
Yüreğim der ki hiç durma koş artık sevdiğini sar,
Böylesine bir sevgi adına bana bu evren bile dar,
Haydi ver artık sevdiğimi geçmişine yananlardanım.


Zafer Özcan-(13.02.2014)