git gide azalıyorsun sanki içimde
yada benmi bitiyorum sensizliğe
oysa ne güzel çoğalıyordun şiirlerimde
tüm alfabe kuşatman altındaydı sanki.
yüreğim, yatağım ,her yanım sen doluydu
merdivenleri bile sen çıkıyordum
biliyordum/ki sonunda sen açardı çiçekler.
tüm yorgunluğumu masmavi bir öpüş sarardı
sımsıcak bir özlem boşalırdı damarlarımdan
orgazm çiçekleri bezenirdi nefesim
sonra bir bir soldu çiçekler
baharlar zemheriye çalıyordu
ayak izlerinde.
git gide azalıyorsun sanki içimde
yada benmi alışıyorum yokluğuna
suçlu kesik , suçlu malûm
direnmişiliğimle isyan ederken tüm renklere
birden kızılı boyandı her şey
kan kırmızıydı umutlar
renk değişimi başlamıştı gökkuşağının.
gidişin sancılı idi .
doğumu ertelenmiş cenin gibi,
bastığın yerde kanıyordum
bir bir öpüyorum şimdi ayak izlerini
sevişmelerim hoyratca hâyâlinle
ne güzel maviye çalıyordu öpüşlerin
git gide azalıyorsun sanki içimde
yoksa alışıyormuyum yokluğuna
biraz sarhoştum , seni çekmiştim damardan
giderken duymadım özür dilerim.
çat kapı gidiş gelişlerinden sandım.
hadi yine gel eskisi gibi
ben yine bıraktığın sende olayım
sen önce bana sonra evin dağınık haline bakıp
yine kız bana .
ne güzel kızıyordun oysa .
ağzından kızsan gözlerin aldırma seni seviyorum derdi
daha nasıl anlatılır bilmiyorum/ki
mutluydum mutluyduk işte.
en çok canımı acıtan ne biliyormusun ..?
bakmaya kıyamazken ben
senin tenine iğrenç bir el dokunucak
belkide hayallerimize bağdaş kurup
bizli ne varsa geçmişe ait
hepsini bir bir katledecek
piç bir ölüm doğacak yarına.
hadi bi daha gel ...!

TC İsmail Bayrak

7 / şubat / 2014 17:56