Ne mesafeler aştım sana gelmeye,
Kaç geceyi sabah ettik seninle.
Bazen şiir oldun dudaklarımdan hiç düşmeyen,
Bazen duam oldun yaradana açtığım avuçlarımda.
Şimdilerde ise ayrılığın ,hasretin
Ateş oldu ,kor oldu düştü canıma
Yoklugun kavuruyor beni.
Takatım dermanım kalmadı beni taşıyan bedenimde.

Mesafeleri aştıkça seni bekleyişlerimi sevdim,
İşte o zaman seni beklerken ,
Hasretinle varlıgını bilerek yaşadım;
Sen olmasanda.
Seni beklerken yaşadığımı anladım.
Bir gün hiç ummadığın zamanda,
Çıkıp gelme düşüncesini bile sevdim .

Bitsin bu sensizlik ızdıraplarım,
Bazen bu ayrılık neden diyorum,
Geriye dönebilmek zormuydu.
Öyle ki sevdigim ;
Sana açtığım bu eller,
Dualarım sanaydı.
Gidenler dönermi bilmem ama,
Sen bensiz oldugun zamanlarda bile mutlu kal sevgili
Mutlu kal..

Ö.F.G