0
Yorum
1
Beğeni
5,0
Puan
858
Okunma
siz yarın gideceğini ve onu bir ömür boyu görmeyeceğinizi bilseniz ne yapardınız,yanı başındaki sevdiğinize?
Sen uyurdun sevgili,
ben sana şiirler okurdum.
Sessizce,sen/li geceye...
Bir umut kaplardı yüreğimi,
mavi gökyüzünü içime alırdım.
Sen uyurdun sevgili,
tüm şehir uyurdu
kediler uyurdu
ve;
çocuklar güzel mavi bir düşe uçardı
bir bir kapanırdı odaların ışıkları
sokak lambalarında titrek bir ışık hüzmesi kalırdı
yüzün gibi yarı aydınlık.
Ben sana şiirler yazardım, sen uyurdun.
Neden sonra hafif bir kıpırdanırdın,
uyanır gibi olurdu şehir,
uyanır gibi olurdu İstanbul.
Bir pazartesi sendromu
Ah ne fena...
Sen uyurdun sevgili,
sessizlik çökerdi tüm dünyaya
kısa süreli ateşkesler yaşanırdı yanıbaşımızda
Suriyede, Arıkanda, Filistinde...
Umudun adıydı gözlerin.
Sen uyurken dünya bir başkaydı,
sen bir başka
aşk bambaşka.....
21,04,2013
Mim Kemal TANRISEVER
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
