Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
Ne tuhaf varlık şu insan. Durmadan diyor dünyayalan. Dünya nasıl yalansın. Agzı, Dili mi var ki. Şaşırıyor ne yapacağını. Alıyor hıncını garibanlardan. Ankara,14.01.2008 İbrahim KİLİK
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Yalan Dünya şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
Yalan Dünya şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.
kısa öz ve gerçekleri yazan bir kalem...
saygı ve selam gönderiyorum....