Şu yalan dünyaya meyil eyleme
Gün gelir elinden alır varını
Varıpda bir kula kötü söyleme
Bu günün iyiyse düşün yarını

Gördüğün düşküne elini uzat
Fakiri yetimi hıfzeyle gözet
Sahip ol diline hep güzel söz et
Düşün hele biraz cehmin narını

Bir kıvılcım servetini kül eder
Bir sivilci sırma saçın kel eder
Yokluk gelir dostlarını el eder
Kimse duymaz feryadını zarını

Çalışta yoksulluk kapın çalmasın
Hiçran oku yüreğini delmesin
Bakıpda haline kemler gülmesin
Hesap eyle zararını karını

Dokuz günlük ömre on günlük azık
Hazır etmez isen haline yazık
Çalış ki düzenin olmasın bozuk
Yokluğun ateşi yakar bağrını

Hem dünyayı hem de ahreti düşün
Her iki çihanda şad olsun başın
Gün gelir bedenden uçar can kuşun
Bir daha bulamaz eski yerini

Arıkanım çalış sarf eyle emek
Emeksiz sofraya gelmiyor yemek
Tembelliğin sonu fakirlik demek
Sonunda taşlara vurma serini