Benden kalan güneş damlalarına
Gri bir tütsü ekildiği gün
Zamanın dolduğunu anlıyordum
Ve senin gözlerine dolduğumu

Kalbine bir tomurcuk niyetiyle
Yokluğunu nefesime çekerek
Izdırabımı dindiriyordum

Ay tanrısına dilek ağacı dikmek gibi
Susuz bir ırmaktan taş toplar gibi
Nedensiz ve ehliyetsiz tüm işler

Basit bir çığlık tüm melodileri bozar
Ve kan damlayınca toprağa
Tanrılar da ağlar
Çocuklar da ağlar
Ey medeniyet timsali büyük kadın
Sevgini esirgemek için bir neden mi var ?
Nedir bu kapris nedir bu bitmek bilmezlik !
İllaki terk edip yüreğini parçalamak mı gerek ?
Uğruna herşeyi feda ederek
Gemilerle kelebek denizine
Oradan uzak diyarlara
Çiğdem, çiğdem rüzgarlanarak
Gerdanına öpücük kondursam
Sonra ikiz ünsüzlü tek heceni
Tek vokalli bir heyecan yapsam ?
Aşk desem tapsam
Bir saat dolu dizgin hırslarını akıtsam
Sonra sana kadın desem
Karşına geçerek canım desem
Kaç lira versem
Gitsen namusumu satın alsan
Adam mı olurum ?

Sana dokunmadıkça sana değmedikçe ellerim
Onlardan güzel inanan olur mu
Adına aşk dediğim bu kutsalın ?

Ben dokunmadığım her papatya yaprağına
Sen dediğim günden beri
Tomurcuğunda ölmeyi bekleyen
Masum bir siluetim
Nasıl olsa biri bulur dediğim hiç görülmemiştir
Nasıl olsa birisi alır diye nasıl kirleteyim
kainatın nergislerini ?