Ben neyi neden sevdiğime bakmam,
Kimin sevgime layık olduğuna bakarım.
Kalbime birini aldıysam bir daha bırakmam,
Hep içerimde, derinlerde bir yerlerde saklarım.

Düşsel evreler yaşarım, realistliğimden kaybettiklerimle.
Sırf bir şeyler geri yerine gelir, belki de diye.
Yetinmeyi bilirdim azda olsa, her zaman elimdekilerle.
Amacına ulaşmasa da seslenmişimdir sevgiliye.

Şiirsel yaklaşmışımdır olaylara, şairsel özelliğimle,
Etkilemiştir insanlar beni gönül güzellikleriyle.
Herkese kalbimin kapıları açıktır kör, sağır, topal.
Amacına ulaşmıştır yaşamak, yaşayıp gördükleriyle.

Bazen durgunluktan yana, bazen fırtınalarla yol almışımdır.
Her çiçeğe olmasa da güle kesinlikle yazmışımdır.
Her çiçeği koklamasam da en güzelini tatmışımdır.
Dikenine bakmadan sevgiyi temsil eden güle uzanmışımdır.

Mevsimlerden baharı severim, oda temsilcisidir sevginin aşkın,
O aylarda insanlar daha bir sıcak, birbirlerine daha da yakın.
Ben şimdi şiiri bitirsem, aşkta sevgide biter mi acaba içim de diye.
Her şiirimde sevgiye aşka yer vermişimdir inanmazsanız bakın.

Ben işte neyi neden sevdiğime bu yüzden bakmam,
Kimin sevgime layık olduğuna bu yüzden bakarım.
Kalbime ve kalemime birini aldıysam,
Kaybetmemek için her defasında ele alır, usanmadan yazarım.