Bir babadan oğluna nasıl bir şiir yazılabilir ki,
Adını koyduğum canımın parçasına.
Unutmasın diye ne bırakılabilir ki,
Babasının sesi, nefesi, sığdırılabilir mi satırlara.

Kokusunu işleyebilir mi evladının, mısralarına.
Dokuna bilir mi saçlarına, kurban olurum kaşlarına.
Yanaklarını öpüp saçlarını okşayabilir mi.
Ellerin den tutup dünyayı anlatabilir mi.

Bu iyi, bu kötü, ayıbı, günahı, sevabı.
Neyi nasıl yapacağını, nelerle karşılaşacağını.
Nasıl aktarabilir bilgi ve birikimlerini.
Söz olsa tutar da, yazı olunca.

Ya büyüdüğü nü göremezsem.
Zor zamanın da yanında olamazsam.
Mutluluğunu paylaşamazsam.
Bir şiirle benim varlığı mı hissedebilir misin oğul.

Şimdi yitip gidecekmiş gibi sana hatıra bıraktım.
Benim varlığım da, yokluğum da sana dokunmasın.
Şükür sebebim sin yaradan mevlama şükürler olsun.
Benim ile bensiz, hayatın sağlık, mutluluk, huzur dolsun.