bekle !
hele bi fırtına dinsin
her yer asayiş berkemâl
her yer sütliman olsun
sular çekilip ortalık sakinleşsin...


gör bak !
korku okunmayacak esamemizde
yüreğimiz ay’ı istila edercesine
rakımı yüksek tepelerde
ne uçurtmalar uçurup
ne volkanlar patlatacağız seninle
yediden yetmişe çığırlar açacağız ufuklarda
dehlizlerden geçirip ırmakları
okyanusu dalgalandıracağız
köpük köpük deniz olup
tersine nehirler akıtacağız
ruhumuz yangın yeri olacak
korkularımız bağbozumu
yıldızları aşırıp gökyüzünden
teker teker yağdıracağız yeryüzüne
kızgın güneş altında birleşecek ellerimiz
çocuklarımız olacak nur topu gibi
esmer tenli
mayın tarlalarında pusuya yatıp
şafaklar doğurtacağız nöbetlerde
öldüm anam derken
kefensiz tabutlarda diriltecekler bizi
vebâl boynumuzda
darağacın gölgesinde dinlenirken bedenimiz
belki de kendimizi
bir çamağacı gibi yalnız
ve de hafif hissedeceğiz...


başımız dik !
tüm günâhlar adına
yenik düşmeden
meydan okuyacağız hayata
ama silahsız
ama siftahsız
ama sevişerek
ama besmelesiz
cilveleşerek kor yataklarda
sevabı bölüşeceğiz yarı yarıya...









[sevgi batbay özcelik]