NEREDESİN?
​Yokluğunun kaçıncı haftası bilmiyorum,
Kaç mevsimdir böyle üşüyorum bilmiyorum.
Bu satırları sana koca bir bilinmezliğin içinden yazıyorum;
Neredesin?
​Nefes alan bir ölünün resmini çiziyorum aynadaki suretime.
Duygularım, idama götürülen bir mahkûm kadar karmakarışık ve bir o kadar çaresiz.
Bir insan kaç kez öldürebilir kendini?
Kaç kez kızgın ateşlerde köz edebilir aciz yüreğini?
Daha kaç idam sehpasına kurban edebilir içindeki ateşi?
Kaç sela okutabilir acılarına?
Kaç cenaze namazı kılabilir, bilmiyorum...
Kaç ağrıyan sol yanımdan sonra kendimi kaybettim, hatırlamıyorum...
​Ah sevgili...
Âdem’in en güzel güneşi,
Meryem’in aynadaki sureti,
Henüz doğmamış çocuğumun annesi,
Rabbimin en güzel hediyesi,
Gökkuşağının tüm renkleri,
Şiirlerimin sahibesi,
Masumiyet abidesi;
Neredesin?
​Ah yürek yangınım...
Bana papatyaları sevdiren kadın,
Kalbime öksüz çocuk masumiyeti veren sevgili,
Zihnimin en derin işkencesi,
Senden sonra kaybettiğim
Kalbimin ve de ruhumun tek sahibi;
Neredesin?
​Recep Sezer