Karlar yağdı yanan kentin üstüne
Yanan tende göbek dondu gel hele
Buz serpildi donan vicdan üstüne
Kundaktaki bebek dondu gel hele

Alında savrulan saçaklar dondu
Kuruyup kavrulan çiçekler dondu
Uykuya devrilen böcekler dondu
Tırtıldaki ipek dondu gel hele

Sabrettikçe taşı yardı kördüğüm
Masal değil, rüya değil gördüğüm
Yaz sonunda buğday, bulgur döğdüğüm
Meydandaki dibek dondu gel hele

Gözlerden dökülen yaşlar ağladı
Manzarayı gören kuşlar ağladı
Yerinden kalkmayan taşlar ağladı
Beşikteki sübek dondu gel hele

Al al yanaklıydı güler yüzleri
Ezber bozdururdu kahır sözleri
Hepsinin yanardı kömür gözleri
Gözlerdeki bebek dondu gel hele

Bu ağıt ki çıkar arş-ı âlâya
Nasıl bulaşmıştı ümmet belaya
Nemelazım diyen kaçar kolaya
Değirmende kepek dondu gel hele

Sözde sözler Müslümanca verildi
Sözde kıllar kırklarınca yarıldı
Sözde yara kalanlarca sarıldı
Vicdandaki öbek dondu gel hele

Çıkılmaz yollarda yol arıyorum
Kanayan yaraya tuz basıyorum
El açtım Mevla’ya yalvarıyorum
Sokaktaki köpek dondu gel hele

Tarihte bulunmaz beynine sıkan
Halkımdır demeden ev ocak yıkan
Saltanat uğruna ümmeti yakan
Esad denen şebek dondu gel hele

13.12.2013
Necati ŞİMŞEK
Ankara

sübek –ği (TDK)
isim halk ağzında
isim Bazı yerlerde beşikteki çocukların bacakları arasına yerleştirilen sidik şişesi veya sidiği bir kaba akıtacak boru