7
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
918
Okunma
Sisli bulutların arasında
yere çakılmaya ramak kalmış,
kuyruğu dahi olmayan
ayakta kalmak için direnmekte olan
köhne bir uçurtmanın ucunda terkedilmişim.
Hiçe sayılmış düşlerim ,umutlarım
zehrini akıtıp sonra pervasızca kaçan
kahpe bir akrebin yüreğide.
Acıyı soluyor tüm hücrelerim
ayrılığın vurduğu her saaatin
her anın,her dakikasında.
Üzerine basılarak ,tepetaklak olmuş
bir karınca kadar şaşkın ve çaresizim.
çırpınmaktayım hayata asılı kalmak için
olmuyor ,direnemiyorum,
yorgun düşüyor bedenim.
Teslim oluyor kör karanlığın kollarına gözlerim,
böylelikle yaşamaz bir daha yüreğim
ne terkedilişleri,ne çaresizliği,ne de kimsesizliği.(24-12-2007)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz