Sakın yâr ,
Sakın karanlıklara salma beni.Yokluğun ölüm gibi.
Ölümün soğuk elleri tutuyor omuzlarımdan.
Buğusu kalmış sevdası gözlerimde,ne yana akacağını bilemeden…
Şaşkın biçare gözyaşları,karışmış tenime…

Sakın yâr,
Beni bana bırakma.Ben ,senle karışığım.
Bak, ben bende kalınca ne zavallı oluyorum.
Lime lime oluyor,biçareleşiyorum.
Oyuncaklarımı senle paylaştım,seninle kurdum evcilik oyunumu.
Seninle çocuğum ve seninle güzelleştim ben.

Sakın yâr,
Sakın sensiz bırakma.
Susuz yetişen gül var mıdır ki,gör kuruyorum….
Sen,hayat veren suyum,
Sen,sularında kulaç attığım koy’um
Sen,kıyım
Ben yâr
Şu ben,
Seninle buyum....

Sakın yar,
Kimsesiz bırakma yüreğimi…
Bir suskunluk ,durgunluk üzerimde.
Çocuklar gözlerimde…
Bak çocuğum gözlerinde..
Ve gözlerin
Ve gözlerin gözlerimde...

Sakın yâr,
Gitme benden öteye.
Hüznü giyindim bu gece
Hasretim korkulara büründü.
Gece çekilmez oldu.
Yokluğun dikildi önüme.Sessizlik çöktü gene….
Sensizlik ,düşüncesi bile ölümle …

Sakın yar,sakın !
Gidersen aklım gidiyor…
Gidersen yüreğim gidiyor…
Gidersen yâr gidiyor
İçimden diyar gidiyor

Sakın yâr
Gidersen,
Yüreğim kendine kıyar...

Sündüs ARSLAN AKÇA