Yine baharı taç yapıp takmışsın saçlarına
Yine gözlerinden mevsimler dökülüyor
Hüzün gibi sonbahar
Neşeli bir anda bahar

Gözlerinde deniz dalgaları
Süzülüyor rüzgar gibi
Yine tenin her zaman ki gibi
El değmemiş bir kar

Yanaklarında ülkemin kokusu
Doğmamış kızımın kokusu
Buram buram yayılıyor
Ölüme gebe düşlerime...

Hangi busem eskitebilir ki gamzeni
Yine tebessümlerin tam hedefini vuruyor
Kalbime bir mermi gibi batıyor
Kalbim sen sen diye atıyor

Her tebessümün de
Gözlerinden can damlar
Sana vurulduğum an damlar
Zamanın baharı tan damlar...

Parmakların ülkemin baharı İstanbul gibi
Derviş ahlakında bir kul gibi
Zarfa hasret bir pul gibi
Narin ince kırılgan naif buram buram aşk gibi...

Ah ah
Adını koyamıyorum senin
Hangi zamire sıfata sığar ki duruşun
Bilmiyorum susuyorum
Bu ne ilk ne de son susuşum...

Yusuf Usuğ